മറ്റൊരു യാത്രാമൊഴി
യാത്രയാകുന്നൂ പ്രിയവസുധേ, അടങ്ങാത്തശോകമെന്നകക്കാമ്പില് തളംകെട്ടി നില്ക്കവേഇല്ലിനിവരില്ല ഞാനീവഴിയൊരിക്കലുംവേണ്ടിനിയൊരു ജന്മം മറ്റൊരു ‘ഗിനിപ്പിഗാ’യ്.അറിയുന്നു ഞാന്, ഇതെന്നന്ത്യഭോജനമെന്നും,നാളത്തെ സൂര്യോദയമെനിക്കായല്ലെന്നതും.എനിക്കായൊരുതുള്ളി മിഴിനീരൊഴുക്കീടാന്ഉറ്റവരുടയോരില്ലേവരും മുമ്പേപോയിജീവിതരണഭൂവിലൊന്നൊന്നായ് കൊഴിഞ്ഞവര്വംശനാശത്തിന്നൊരു ചിത്രമായ് മാറാന്മാത്രം. ഉന്നതങ്ങളില് മേഘക്കാടുകള്ക്കുള്ളില് ഞങ്ങള്-ക്കാവാസമൊരുക്കിയ ‘കരുതല്’ കാണുന്നു ഞാന്.ആര്ദ്രമാമിളംമണ്ണും തരുശാഖികളുടെമേലാപ്പും, മൂടല്മഞ്ഞും …
